ژاک تاتی برای آخرین فیلم خود، دوربینش را به سیرک می‌برد؛ جایی که خود کارگردان به عنوان مجری مراسم فعالیت می‌کند. اگرچه فیلم شامل نمایش‌های متعددی از جمله دلقک‌ها، شعبده‌بازان، آکروبات‌ها، بندبازان و غیره است، اما «رژه» بر روی تماشاگران نیز تمرکز می‌کند و این اثر ساده را به گواهی بر پیوند میان مخاطب و سرگرمی تبدیل می‌سازد.

چارلی، برگزارکننده مسابقات بوکس، از آمریکا به سوئد بازمی‌گردد و باید یک بوکسور حرفه‌ای سوئدی برای مبارزه بعدی پیدا کند. او به طور اتفاقی شاهد مبارزه بیورن هارینگ با چند اراذل و اوباش می‌شود. چارلی پتانسیل بالایی در بیورن می‌بیند و می‌خواهد او را برای مسابقه آماده کند؛ اما مشکل اینجاست که بیورن در حال تحصیل در رشته الهیات است و به زودی کشیش می‌شود. در جامعه متعصب دهه ۴۰، یک کشیش بوکسور چندان خوشایند نیست، اما چارلی مصمم است راهی پیدا کند.